Huilen en paniekaanvallen gaan hand in hand. Zeker ná een paniekaanval staan de sluizen vaak maximaal open. De Niagarawatervallen zijn er niets bij.
Zeker na een paniekaanval staan de sluizen vaak maximaal open
Tijdens een paniekaanval staat je vecht-vlucht-systeem maximaal aan. Standje oorlog. Vaak is er voor tranen dan nog helemaal geen tijd. Maar wanneer het trillen is gestopt en je ademhaling weer rustiger wordt, dan springen die traanbuizen open.
En dat is maar goed ook. Huilen bij of na een paniekaanval is een van de meest gezonde reacties die je systeem kan hebben. Het is dé natuurlijke manier van je lichaam om de enorme opgebouwde spanning weer af te voeren.
In dit artikel leg ik je uit hoe dit precies in zijn werk gaat, en waarom je die tranen nooit zou moeten onderdrukken.
De biologie van huilen en ontlading
Tijdens een paniekaanval wordt je lichaam overspoeld met adrenaline en cortisol. Dit om je klaar te maken voor vechten of vluchten (of bevriezen, waardoor er dissociaties op kunnen treden). Op dat moment is er even geen ruimte voor emotie. Alle energie gaat naar o.a. je spieren en je hartslag.
En dat klinkt ook best logisch, want heb jij ooit een soldaat in de frontlinie zien huilen? Nee. Want die is maar gefocust op één ding; overleven. Vechten, of vluchten (of bevriezen maar dat is niet echt handig in de frontlinie).
Waarom huilen volgt op paniek
Zodra het gevaar (in jouw hoofd) geweken is, schakelt je lichaam over van het sympathische zenuwstelsel (= actie) naar het parasympatische zenuwstelsel (rust en herstel). Alsof een soldaat na een veldslag terugkeert naar de basis.
En op dit moment komt de emotionele ontlading;
Hormoonbalans: Tranen (van ontlading) bevatten letterlijk een hogere lading stresshormonen zoals cortisol. Door te huilen, voert je lichaam deze stoffen af. Hoe mooi is dat!
Kalmerend effect: Huilen stimuleert de aanmaak van oxytocine en endorfine. Dit zijn een soort natuurlijke pijnstillers van je lijf. Dit is dan ook de reden dat je je na een flinke huilbui vaak ‘leeg’, opgelucht en rustiger voelt. Heb je gelijk geen kalmeringsmiddelen meer nodig ;)!
Huilen als onderdeel van een paniekaanval
De meeste mensen barsten in tranen uit ná een paniekaanval. Toch kan het wel dat je al tijdens een paniekaanval moet huilen. In dat geval is er vaak sprake van een enorme emotionele overbelasting. Je systeem is dan zo overweldigd, dat de fysieke paniek en emotionele pijn door elkaar heen lopen.
Dit is vooral het geval bij mensen die langdurig hun emoties hebben opgekropt. Bij verschijnselen zoals burn-outs, etc. De paniekaanval is dan een soort van de druppel die de emmer doet overlopen. Vaak is dit ook meer krijsen dan puur huilen.
De schaamte voorbij: Je bent niet zwak
Huilen wordt in onze maatschappij toch nog vaak als zwak gezien. En dat is dan ook gelijk de grootste blokkade. We hebben geleerd dat we ‘flink’ moeten zijn. Zeker op de werkvloer of in sociale situaties. Tranen worden dan gezien als een gebrek aan professionaliteit of stabiliteit.
Well, fuck that. Vechten tegen je tranen kost enorm veel energie. En die energie heb je er al compleet doorheen gejaagd tijdens je paniekaanval. Onthoud dus dat door de tranen toe te laten, je de duur van de nasleep juist verkort.
Een paniekaanval is een enorme aanslag op je gestel. Je mind zegt misschien dat je zwak bent (geconditioneerd door de maatschappij, je opvoeding of whatever), maar besef dat je juist teringsterk bent als je paniekaanvallen hebt. Paniekaanvallen ontstaan juist doordat je zo sterk bent en blijft vechten. Gun jezelf die tranen dus. Graag zelfs. Nodig ze uit.
Tips voor na de huilbui
Zijn de tranen opgedroogd? Dan voel je je vaak doodmoe. Je ogen branden. Je bent kapot. Daarom is het belangrijk om goed voor jezelf te zorgen. Dat doe je als volgt;
Hydrateer
Huilen en zweten tijdens of na een paniekaanval kosten veel vocht. Zorg daarom dat je jezelf naderhand goed hydrateert. Drink water, eventueel zelfs aangevuld met elektrolyten.
Geef toe aan je vermoeidheid
Je lichaam heeft net een enorme piek in energieverbruik gehad. Een dutje of rustige avond onder een deken op de bank is nu pure noodzaak. Cancel je afspraken, zorg voor jezelf. Je bent niet lui. Je bent een topsporter.
Analyseer met mildheid
Belangrijk; doe dit niet gelijk. Pas als je weer energie hebt. Vraag jezelf niet af wat er mis is met jezelf, maar vraag je af wat je lichaam je probeert te vertellen met die ontlading.
Conclusie: huilen is gezond
En zéker na een paniekaanval. De tranen zijn niet het probleem; ze zijn juist het begin van de oplossing. Ze laten zien dat je zenuwstelsel nog steeds weet hoe het moet herstellen en ontladen.
Straf jezelf hier niet voor, en schrik er ook niet van. Die tranen helpen je, echt.